Siedliszcze

СЕЛИЩЕ (pol. Siedliszcze) – do 1945 r. wieś ukraińska w powiecie chełmskim.

HISTORIA
[w opracowaniu]

DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ
Wyniki monitoringu z 28 lipca 2015 r.

CERKIEW
Cerkiew pow wezwaniem świętego Onufrego wzmiankowana w 1419 r. W 1764 r. z fundacji Wojciecha Węglińskiego zbudowana została nowa cerkiew drewniana, która spłonęła w 1882 r. W 1885 r. powstała nowa niewielka cerkiew św. Cyryla i Metodego, także drewniana. W 1908 r. zaczęła się budowa następnej cerkwi, w stylu neorosyjskim, odzwierciedlającym politykę państwa rosyjskiego wobec Rusinów zamieszkujących Siedliszcze. Poświęcona w 1909 r. Po I wojnie światowej przejęta przez polski Kościół rzymskokatolicki (Siedliszcze objęte zostało rzymskokatolicką siecią parafialną w 1907 r.). W czasie II wojny światowej miejscowa społeczność ukraińska zdołała utworzyć parafię prawosławną i odzyskać cerkiew. Po wojnie Kościół rzymskokatolicki ponownie siłą zaczął używać jej jako kościoła pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Bogurodzicy. W latach 1989-1992 świątynia została gruntownie przebudowana [Słobodian, 369-370] tak, aby zniknęły jakiekolwiek elementy architektury cerkiewnej. Dawne wnętrze cerkwi także zostało zniszczone i zastąpione łacińskimi w wersji polskiej.



CMENTARZ – stary
Na dawnym cmentarzu przycerkiewnnym pozostał grób nieznanego księdza, być może jeszcze sprzed narzucenia miejscowym Rusinom prawosławia rosyjskiego.

CMENTARZ – nowy
Nowy cmentarz także został bardzo mocno zmieniony przez rzymskich katolików. Zniszczono ogrodzenie z opoki, większość krzyży i pomników prawosławnych bezpowrotnie usunięto, a teren zabudowali nowi użytkownicy. Dawny cmentarz unicki/prawosławny usytuowany był od przodu dzisiejszego, od lewego rogu (od strumienia) do wejścia od drogi asfaltowej.
Galeria obejmuje także niektóre nazwiska zmarłych świadczące o ruskim/ukraińskim rodowodzie Siedliszcza.

KOMENTARZE

BIBLIOGRAFIA