Dąbrowica

ДУБРОВИЦЯ (pol. Dąbrowica) – do 1947 r. wieś ukraińska w powiecie . W 1939 r. liczyła 1140 mieszkańców, z pośród których Ukraińcami było 910, Polakami 190, Żydami 40 osób. [Kubijowycz, 28].

HISTORIA

DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ
Wyniki monitoringu z 3 maja 2015 r.

CERKIEW



Plebania
Miejsce mordu ks. Mikołaja Dobriańskiego-Nisewicza 26 czerwca 1944 r.


KAPLICZKA
Kapliczka stoi na dawnym krańcu wsi, po lewej stronie drogi leśnej prowadzącej z Dąbrowicy na północny-wschód do Słobody Wielkiej.


KRZYŻ przydrożny
Przy wyjeździe ze wsi, po prawej stronie drogi do cieplickiej Kolonii Polskiej.


CMENTARZ I – przy cerkwi
Na terenie dawnego cmentarza sprzed końca XVIII w. w 1945 r. pochowane zostały ukraińskie ofiary mordu dokonanego w Dobrej przez polski oddział partyzancki Narodowej Organizacji Wojskowej pod dowództwem, Jana Totha ps. „Mewa”, a także mordu zbiorowego w Słobodzie Wielkiej (wchodziła w skład parafii dąbrowickiej), którego sprawcy, jakkolwiek na pewno byli to rzymscy katolicy, nie są dokładnie znani.
Spoczywa tu także inna ofiara: ostatni greckokatolicki paroch Dąbrowicy, ks. Mikołaj Dobriański-Nisewicz/Микола Добрянський-Нісевич (1868-1944). Zamordowany na plebanii przez grupę być może związaną z NOW lub AK lub czysto bandycką, nie związaną z żadnym polskim ugrupowaniem państwotwórczym.

CMENTARZ II – parafialny


KOMENTARZE
Grzegorz Motyka, nie zwracając uwagi na ideologiczną sprzeczność polegającą na tym, iż komuniście przypisuje zemstę za zabójstwo księdza oraz na polski mechanicyzm historiograficzny tkwiący w argumencie odwetu, napisał: „22 czerwca został zabity w Dąbrowicy życzliwy Polakom greckokatolicki ksiądz Nisewicz. Przebił go bagnetem prawdopodobnie komunista z Brzyskiej Woli w odwecie za zabicie 19 grudnia w Potoku Górnym księdza rzymskokatolickiego” [Motyka 1999, 167].

BIBLIOGRAFIA