Łówcza

ЛІВЧА (pol. Łówcza) – przed 1947 r. wieś ukraińska w powiecie lubaczowskim. W 1939 r. zamieszkiwało ją 1670 mieszkańców: 1110 Ukraińców, 420 Polaków, 50 rzymskich katolików posługujących się językiem ukraińskim, 90 Żydów [Kubijowycz, 46].

HISTORIA
Mord na mieszkańcach
Fragment sprawozdania „Wisti z terenu” z 18 kwietnia 1945 r.
[…] marca 1945 r. Polska ludność pod ochroną milicji z Rudy, Płazowa i Narola rabowała wieś Łówczę, paląc 7 gospodarstw i zabijając jedną kobietę. […]
Źródło: Wytiah iz „Wistej z terenu” pro antyukrajinśki akciji polakiw na Hrubesziwszczyni w berezni1945 r. w: Polśko-ukrajinśki stosunky w 1942–1947 rr. u dokumentach OUN ta UPA, red. W. Wiatrowycz, t. 2, Lwiw 2011, s. 861. Tłumaczenie z języka ukraińskiego.

DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ

CERKIEW
Cerkiew łówczańska św. Paraskewy zbudowana została około 1820 r. Jak pisał autor „Schematyzmu Eparchii Przemyskiej” na 1879 r. „Dziedzic H. Jan Matczyński zbudował sobie w piwnicach pod cerkwią grób rodzinny, gdzie spoczywają ciała Matczyńskich. Sposób budowy tej cerkwi jak wewnątrz tak i zewnątrz jest zupełnie łaciński, bo taka była wola tego dziedzica” (tłum. moje – B.H., s. 218).



CMENTARZ
W prawym dolnym rogu cmentarza, tuż przy jego granicy i przy dawnym wejściu, widoczny jest porośnięty barwinkiem kopiec. Prawdopodobnie jest to pozostałość po symbolicznym grobie nieznanego żołnierza z okresu 1944-1947.

Fotografie z lipca 2010 r.

KRZYŻE
Pierwszy krzyż stoi na wzniesieniu naprzeciw kościoła rzymskokatolickiego; napisy utracone. Drugi niżej, przy drodze wiodącej z drogi głównej na wzniesienie, gdzie stoi kościół, a dalej cerkiew.


Fotografie z lipca 2010 r.