Lubaczow

ЛЮБАЧІВ (pol. Lubaczów) – do 1947 r. miasto ukraińsko-polskie w powiecie lubaczowskim. W 1939 r.  zamieszkiwało je 2700 Ukraińców, 1300 Polaków, 500 ukraińskojęzycznych rzymskich katolików, 2150 Żydów [Kubijowycz, 45].

HISTORIA
[w przygotowaniu]

ZABYTKI UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ
Wyniki monitoringu: z listopada 2013 r. – cmentarz; kwiecień 2014 r. – krzyże; wrzesień 2015 r. – cerkiew, dzwonnica, krzyż koło cerkwi.

CERKIEW


DZWONNICA

KRZYŻ przy cerkwi

KRZYŻE i KAPLICZKI przydrożne
Fotografie 01-08: krzyż na granicy gmin Lubaczów i Oleszyce, po lewej stronie drogi Oleszyce-Lubaczów; 09-13: przed Lubaczowem, po prawej stronie drogi Oleszyce-Lubaczów; 14-20: na przedmieściu, po prawej stronie drogi z Oleszyc, na skrzyżowaniu z ulicą Zbożową: 20-24: po prawej stronie drogi z Oleszyc, przy skrzyżowaniu z drogą na Borchów; 25-30: kapliczka przy drodze skręcającej na Młodów.

CMENTARZ
Ponad z górą 60 latach od deportacji z lat 1944-1947 , które zmieniły skład narodowościowy Lubaczowa  tamtejszy cmentarz komunalny prawie utracił swa wyznaniową część greckokatolicką na rzecz pochówków rzymskokatolickich. Monitoring z jesieni 2013 r. wykazał, że nagrobki cyrylickie, nawet te najwspanialsze, są usuwane (por. foto 128-136). Dawniej wywożono je na skład znajdujący sie w przeciwnej od ulicy stronie cmentarza. Początkowo chyba miał to być lapidarium (nagrobki stoją w rzędach), ale potem skład zamienił się na zwalisko (por. foto 345-386). Na 2 końcowych fotografiach pokazano cmentarz żydowski sąsiadujący z historycznym cmentarzem wschodnim.

CMENTARZ II: Lubaczów Żelechówka
Cmentarz ten znajduje się na przedmieściu Lubaczowa, od strony północno-wschodniej, przy drodze prowadzącej na Modów.

PLEBANIA greckokatolicka