Sucha Wola

СУХА ВОЛЯ (pol. Sucha Wola) – do 1947 r. wieś ukraińska w powiecie lubaczowskim. W 1939 r. liczyła 1870 mieszkańców: 1690 Ukraińców, 60 Polaków (w tym 50 kolonistów w okresu międzywojennego) 80 ukraińskojęzycznych rzymskich katolików, 35 Żydów i 5 członków innych narodowości [Kubijowycz, 47].

HISTORIA

DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ
Wyniki monitoringu z 15 sierpnia 2015 r.

CERKWISKO
Miejsce po cerkwi Wprowadzenia NMP do Świątyni z 1838 r. nie jest łatwo znaleźć. Po rozstaniu się z droga asfaltową Cieszanów-Kobylnica dokładnie w miejscu, gdzie stoi krzyż ni to przydrożny, ni to leśny, należy posuwać się drogą polną, mając po lewe stronie ścianę lasu, po drodze będzie jest krzyż i kapliczka. Potem należy skręcić w lewo i tą drogą można dotrzeć do cmentarza schowanego gdzieś 50 m głębi lasu. Jakieś 50 m przed cmentarzem jest droga w prawo, znowu las będzie z lewej, a pole z prawej. Po ok. 300 m po lewej stronie napotkacie cerkwisko, w miarę dobrze widoczne na samym skraju lasu.
Obok cerkwi widoczne pozostałości po kurhanie usypanym przez mieszkańców Suchej Woli na cześć wyzwolenia spod ZSRR w 1941 r.
Cerkiew drewniana suchowolska została rozebrana, czas jej zniszczenia nie jest znany. Sądzę, że dokonał tego dzieła miejscowy PGR, to znaczy zatrudnieni w nim rzymscy katolicy z najbliższej okolicy.



KRZYŻE przydrożne i kapliczka


CMENTARZ

Krzyż ten stoi około 5 metrów w głębi cmentarza, prawie naprzeciw wiodącej na cmentarz ścieżki. Fotografie Artura Melnyka z sierpnia 2015 r.


KOMENTARZE
Błędna informacja o tym, że na cmentarzu pozostało ok. 40 nagrobków w: Saładiak, 291.

BIBLIOGRAFIA