Ulucz

УЛЮЧ (pol. Ulucz) – do 1947 r. wieś ukraińska w powiecie brzozowskim. W 1939 r. wśród jej 2040 mieszkańców 1620 było Ukraińcami, 200 Żydami, 200 Polakami, 20 ukraińskojęzycznymi rzymskimi katolikami [Kubijowicz, 3].

FOTOGRAFIE HISTORYCZNE
Kolekcja Zofii Dańczyszyn, ur. w Uluczu, po akcji „Wisła” mieszkanki Rusocina w powiecie Nysa. Fotografie przekazano 26.10.2011 r.
OPIS: 1. Szkoła w Uluczu; 2. Budynek posterunku policji; 3. Fragment uroczystości narodowych w Uluczu, prawdopodobnie pocz. lat 40. XX w.; 4. Dziewczyny z Ulucza: w pierwszym rzędzie od lewej – Maria Kułyk Cecylia Polańska, Joanna Tufka, Stefania Morajko; w drugim rzędzie – Stefania Pelc, NN, Maria Pelc, Anna Cholawka; 5. Policjant z posterunku w Uluczu wśród dzieci.


Kolekcja Jarosława Cholawki, ur. w Uluczu, zam. w Sanoku.
OPIS: 1. Członkowie wydziału powiatowego i Proswity wraz z członkami koła w Ulucz, lata 30. XX w.; 2. cerkiew na Dubnyku; 3. przedwojenna widokówka z Ulucza przedstawiająca cerkiew na Dubnyku, plebanię greckokatolicką oraz ikonostas cerkwi na Dubnyku; 4. ikonostas cerkwi na Dubnyku; 5. Anna Kłym, Anna Kłym, Hałyna Kasyła; 6. ksiądz Kowalczyk z dziewczynami; 7. na tle domu Cholawków pod Dubnykiem rowerem jedzie Andrzej Połyński; 8. święto Jordanu na potoku, 19 stycznia 1938 r.; 9. widok z Dubnyka na część wsi o nazwie Kut; 10. Anna Padulak (z lewej) i Zofia Dobriańska; 11, 12, 13, 14 – NN dziewczęta; 15. chór męski stowarzyszenia Proswita z dyrygentem Romanem Sołtykewiczem; 16. Wasyl Husak.

Prospekt informacyjny o Uluczu

Za zezwolenie na opublikowanie broszury na AR dziękuję pani Nadiji Serednyckiej ze Lwowa.

DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ
Wyniki monitoringu z 2 września 2014 r.

CERKIEW
Cerkiew pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego. Datowana tradycyjnie na lata 1510-1517 (badania dendrologiczne: 1685 r.).


CERKWISKO
Miejsce po cerkwi parafialnej pod wezwaniem św. Mikołaja, zniszczonej przez PGR po 1947 r. w celu uzyskania materiału na oborę w Jabłonicy Ruskiej [Kryciński, Pogórze…, 352]. Krzyże z bań cerkiewnych umocowano w kamieniu w czasie obozu Grupy Kamieniarskiej „Magurycz”.

KAPLICZKI
Kapliczka wzniesiona na pamiątkę zniesienia pańszczyzny. Stoi przy wjeździe do Ulucza z Dobrej, po lewej stronie drogi.

Kapliczka wzniesiona przy ścieżce na Dubnik przez Polańskiego: świadectwo obecności rzymskich katolików w Uluczu.

CMENTARZ I
Cmentarz wogół cerkwi na górze Dubnik.

CMENTARZ II

Żydzi
Miejsce, gdzie stał żydowski dom modlitwy, zniszczony w czasie okupacji hitlerowskiej.

Inne
Pierwsze fotografie to piwnica u podnóża uluckiej góry Dubnik. Właśnie takie piwnice stały się na niemal rok domami części mieszkańców wsi po jej spaleniu przez Wojsko Polskie; fotografie 503-506 to miejsce na zboczu Dubnika, gdzie w latach 1939-1941 mieścił się drewniany schron sowieckiej załogi ochrony granicy, głębokie doły po tym schronie rozebranym w 1941 r. przez uluckich chłopów, znajdują się po prawej stronie ścieżki prowadzącej do cerkwi; zdjęcia 672-682 to wskazywane przez ur. w Uluczu Jarosława Cholawkę miejsce na Dubniku, gdzie stałą kapliczka i ukraiński Grób Nieznanego Żołnierza – na wysokości cerkwi, ale po przeciwnej stronie grzbietu Dubnika; fotografie 718-719 to miejsce, gdzie w części Ulucza zwanej Doliw, stała szkoła podstawowa – przy drodze prowadzącej do cerkwiska i miejsca po plebanii.