Woskrzenice Duże

ВОСКРЕНИЧІ (pol. Woskrzenice Duże) – do 1947 r. wieś ukraińska w powiecie Biała Podlaska. W latach 1875-1921 tutejsza ruska (ukraińska) ludność wyznania greckokatolickiego uległa wymuszonej polonizacji poprzez narzucenie jej obrządku rzymskokatolickiego

HISTORIA
Dnia 4 lipca 1947 r. Wojsko Polskie deportowało ze na teren województwa olsztyńskiego wsi 15 rodzin ukraińskich składających się łącznie z 52 osób. We wsi pozostało 390 mieszkańców [Tłomacki, 277], będących spolonizowanymi Rusinami (Ukraińcami), których przodkowie należeli do 1875 r. do kijowskiej tradycji chrześcijańskiej.
RELIKTY KSIĘSTWA HALICKO-WŁODZIMIERSKIEGO
Na skraju wsi, przy skrzyżowaniu dróg, znajdują się dwa kamienne obiekty. Wydaje się, że są związane z pochówkami z XIII-XIV w. Podobny obiekt znajduje się w Neplach. Na kilku innych cmentarzach znajdują się podobnych rozmiarów kamienie, jednak zwalone, noszące ślady wyrytych niegdyś liter lub znaków. Kontynuacją kultury kamieni grzebalnych były pochówki zachowane do dziś na cmentarzu, patrz foto nr 32.

CERKIEW
Pierwszą cerkiew parafialną pod wezwaniem świętego Michała zbudował majętny chłop ruski (ukraiński) Trochym Zahora z Rokitna w 1678 r. Początek budowy nowej przypadł na 29 kwietnia 1902 r., stara została rozebrana 5 września tego samego roku. Prawdopodobnie po 1918 r. przejęta przemocą na kościół rzymskokatolicki, którym funkcjonalnie jest do dziś.

Cmentarz przycerkiewny i DZWONNICA

CMENTARZ