РОЗДІЛЛЯ/РОЗДІЛЄ(pol. Rozdziele) – wieś ukraińska w powiecie gorlickim. W 1939 r. liczyła 750 mieszkańców: 710 Ukraińców, 10 Polaków, 20 ukraińskojęzycznych wiernych obrządku łacińskiego, 10 Żydów [Kubijowycz, 25].
DOKUMENTY
1957 kwiecień 10, Gorlice – Sporządzony przez PUBP w Gorlicach wykaz Ukraińców, którzy po akcji „Wisła” wrócili z Ziem Zachodnich na Łemkowszczyznę do początku kwietnia 1957 r.
- Dudra Józef, 12.03.57, Rozdziele, [przybył z:] Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Dudra Ewa, 12.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Tylawski Jan, 21 II 57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Tylawska Julia, 21 II 57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Tylawska Anna, 21 II 57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Tylawski Mikołaj, 21 II 57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Tylawska Maria, 21 II 57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Tylawski Stefan, 5.03.57, Rozdziele, Leszno Górne, posiada
- Tylawska Stefania, 5.03.57, Rozdziele, Leszno Górne, posiada
- Tylawski Jan, 5.03.57, Rozdziele, Leszno Górne, zezwolenia nie posiada
- Tylawska Seweryna, 5.03.57, Rozdziele, Leszno Górne, zezwolenia nie posiada
- Budniak Paweł, 23 X 56, Rozdziele, Leszno Górne, zezw. posiada
- Wanca Stefan, 23 X 56, Rozdziele, Leszno Górne, zezw. posiada
- Wanca Maria, 23 X 56, Rozdziele, Leszno Górne, zezw. posiada
- Lizak Mikołaj, 23 X 56, Rozdziele, Leszno Górne, zezw. posiada
- Młynar Rozalia, 25.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Młynar Józef, 25.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Młynar Stefan, 25.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Dudra Paraskiewia, 21.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezw. posiada
- Dudra Jan, 21.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezw. posiada
- Koczar Anna, 21.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Koczar Jarosław, 21.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Koczar Jan, 21.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Koczar Włodzimierz, 21.03.57, Rozdziele, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Wanca Piotr, 24.12.56, Kryg, [przybył z:] Leszno Górne, PZR 287/56
- Wanca Przybył z: Lubina, 24.12.56, Kryg, Leszno Górne, PZR 287/56
- Wanca Maria, 24.12.56, Kryg, Leszno Górne, PZR 287/56
- Wanca Olga, 24.12.56, Kryg, Leszno Górne, PZR 287/56
- Prokopczak Julia, 15.03.57, Kryg, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
- Prokopczak Mikołaj, 15.03.57, Kryg, Szprotawa, zezwolenia nie posiada
Oryginał, maszynopis. AIPN Rz 00377/4, t. 10, k. 77 [powracających do Krygu potraktowano tu jako jako część Rozdziela].
HISTORIA
Pierwsza wzmianka z 1530 r., gdy wieś osadzona została na prawie wołoskim jako część rzymskokatolickich Lipinek; nazwa wsi pochodzi właśnie z tego okresu i wzięła się stąd, że ustronna góra w Lipinkach obsadzona została przez prawosławnych Wołochów, odmiennych wyznaniowo od lipinczan, a różnica ta ujęta została w nazwie Rozdziele [Czajkowski 199, 54].
Lokacja na prawie niemieckim – 1564 r. [Czajkowski 199, 14].
Według księgi poborowej z 1595 r. we wsi istniał nadział ziemi dla popa, który spłacał z niego 60 groszy na rok [Czajkowski 199, 76-77].
W 1900 r. Rozdziele składało się z 112 domów, 596 mieszkańców; w 1931 r.: z 134 domów i 671 mieszkańców [Czajkowski 199, 171].
W 1927 r. miejscowy paroch greckokatolicki, A. Łomnicki, sprzeciwił się modlitwom w swojej cerkwi za pomyślność RP i prezydenta [Moklak 1997, 171].
W 1928 r. kilku mieszkańców sympatyzujących z ideologią prorosyjską założyło czytelnię im. Kaczkowskiego [Moklak 1997, 82].
W latach 30. w szkole prowadzona była nauka w języku ukraińskim. Funkcjonowała spółdzielnia “Spiłka Moloczarśka” [Saładiak, 78]. W 1931 r. wieś miała 7, 99 km kw powierzchni [Czajkowski 199, 165].
W 1935 r. na III Ogólnokrajowym zjeździe Ruskiej [właśc.: rosyjskiej – B.H.] Organizacji Włościańskiej obecny był mieszkaniec Rozdziela K. Bodak [Moklak 1997, 63].
Wojsko Polskie 9 czerwca 1947 r. wygnało z Rozdziela 239 Ukraińców; na miejscu pozostało 44 Polaków oraz 55 Ukraińców i osób z rodzin mieszanych [Misiło 2013, 1031]. Wraz z wiernymi wygnany został wtedy ks. Mykoła Mykyta, administrator miejscowej parafii, osiedlony w Zaborze w powiecie zielonogórskim [Misiło 2013, 958]. Ks. Mykyta (1900-1962) przybył do Rozdziela w 1935 r.; po deportacji odprawiał w parafiach rzymskokatolickich w Zielonogórskiem, od 1959 r. w Kożuchowie, potem Jędrzychowie, pomagał też księżom greckokatolickim, zmarł w Jędrzychowie [Prach 2015, 471].
Parafia
Pierwsza parafia należała do ruskiej kijowskiej metropolii prawosławnej, a następnie – od 1692 r. – ruskiej katolickiej metropolii kijowskiej obrządku wschodniego. Na początku XIX w. Rozdziele wraz z Męciną Wielką i Wapiennym połączone zostały w jedną parochię greckokatolicką. W okresie późniejszym z powodu złego stanu rozdzielskiej plebanii ksiądz przeniósł się do Męciny Wielkiej, co pociągnęło za sobą ulokowanie parafii w tej wsi, a cerkiew w Rozdzielu stała się świątynią filialną. Biskup Konstanty Czechowicz 2 lutego 1914 r. utworzył we wsi samodzielną ekspozyturę [Szematyzm 1936, 28].
Według schematyzmu z 1879 r. wieś liczyła 502 greckich katolików; w 1894 r. – 621 (ani jednego na emigracji), w parafii w 1928 r. – 700 wiernych w tym 70 na emigracji [Czajkowski 199, 177]. W 1894 r. według tego samego źródła we wsi mieszkało 90 Żydów [Czajkowski 199, 186].
W Rozdzielu urodził się późniejszy ksiądz greckokatolicki Mychajło Bubniak (1900-1976), syn Wasyla i Jewdokiji Rusyniak, paroch Rozdziela w latach 1944-1945 [Prach 2015, 526].
DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ
Wyniki monitoringu z 27 maja 2016 r.
CERKIEW I
Świątynia greckokatolicka pw. Narodzenia Bogurodzicy z 1786 r. ufundowana przez Ewarysta Kuropatnickiego, właściciela Rozdzieli i Lipinek; poświęcona przez biskupa Maksymiliana Ryłłę w dniu 16 września 1786 r.; remontowana w 1927 r. [Szematyzm 1936, 28].
CERKIEW II
Cerkiew greckokatolicka z Serednicy (zachodnia Bojkowszczyzna, okolica Olszanicy), zbudowana w 1785 r., przeniesiona do Rozdziela w 1985 r. i konsekrowana jako prawosławna [Saładiak, 77]. Cerkiew miejscowej parafii PAKP.
Nagrobek z Serednicy
Za cerkwią znajduje się nagrobek Sofiji Połoszynowycz, córki serednickiego parocha Ładyżyńskiego, a następnie żony parocha Serednicy w latach 1881-1934 Julijana Połoszynowycza. Został przeniesiony wraz z cerkwią.
FIGURA
KRZYŻE przydrożne
CMENTARZ
Nagrobki stare
Nagrobki nowe
Galeria przedstawia nagrobki z okresu powojennego mieszkańców wsi, którzy wrócili z wygnania z Ziem Zachodnich, sposób ich ponownego zadomowienia się w Rozdzielu oraz tych osób, które pozostały.
KOMENTARZE
Jan Gajur błędnie przypisał lokację Rozdziela na prawie niemieckim Kazimierzowi Wielkiemu i to, że była własnością królewską oraz zmianę lokacji w XVI w. z niemieckiej na wołoską [Gajur 2006, 220] – zgodnie ze znanymi dokumentami lokacja taka nastąpiła w 1564 r.
Bohdan Prach pominął lub nie odnalazł w dokumentach faktu krótkotrwałego skierowania w 1936 r. na parafię rozdzielską ks. Damiana Dziamy, o czym wzmiankował “Nasz Łemko” w nr 15 z 1938 r. [Prach 2015, 45].
BIBLIOGRAFIA
Fotografia grupy wiernych na tle cerkwi w: “Nasz Łemko” 1937, nr 1., s. 7.