Rudka

РУДКА (pol. Rudka) – do 1947 r. wieś ukraińsko-polska w powiecie jarosławskim. W 1939 r. liczyła 1350 mieszkańców: 540 Ukraińców, 790 Polaków, 20 Żydów [Kubijowycz, 29].

DOKUMENTY

1945 kwiecień 7, Jarosław. – Fragment raportu sytuacyjnego kierownika PUBP w Jarosławiu za okres 27 marca – 7 kwietnia 1945 r.

 […] we wsi Rudka […] 30 osobników uzbrojonych w broń automatyczną i maszynową, w uniformach wojsk polskich weszło do wsi  i tam wymordowali 10 osób, przeważnie starców i kobiet, między nimi dwoje dzieci, wszyscy narodowości ukraińskiej. […]

Oryginał, maszynopis. IPN-Rz-04/144, k. 53.

Fragment sprawozdania „Wistky z terenu” z Okręgu II Kraju Zakerzońskiego za 1 maja – 5 czerwca 1945 r.           

[…] [] maja [1945 r.] we wsi Rudka miejscowi Polacy zabili mężczyznę i kobietę […].

Źródło: Informacija pro antyukrajinśki akciji na Hrubesziwszczyni w trawni-kwitni 1945 r., w: Polśko-ukrajinśki stosunky w 1942–1947 rr. u dokumentach OUN ta UPA, red. W. Wiatrowycz, t. 2, Lwiw 2011, s. 872. Tłumaczenie z języka ukraińskiego.

Fragment relacji Jakowa Kozła o mordach na Ukraińcach w Rudce dokonanych przez członków band NZW

            […]Wraz z przyjściem bolszewików w 1944 roku policja polska zaczęła aresztować świadomych ukraińskich wieśniaków. Zabrali do Przemyśla Mykołę Fedirkę, skąd już nie wrócił. Działała tu polska banda pod dowództwem Jana Tota „Mewy” z Dąbrowicy. Należeli do niej z Rudki Franek Nowak zwany Drop, Stach Kotowski i inni. Banda ta wymordowała wiele ludzi. Zamordowała rodzinę Szczurów (Ołeksę Szczura, jego żonę Annę i 6 dzieci), rodzinę Romana Ochaba (żonę Katerynę i 4 dzieci), z której uratowała się tylko córka, bo spała na górze na sianie. Z ich rąk zginęła także rodzina Mykoły Bochnaka (7 osób), łącznie z stareńką babcią, bracia Andrij i Iwan Dejneki,Jewa Szehna, ciało której wrzucili do rzeki Lubinia. Banda zamordowała Teodora Kozła z Cieplic. Jeden bandyta z Piskorowic zamordował w Rudce braci Dmytra i Mychajła Mołodijów: Dmytra w stajni, Mychajła w Mazurowym składzie drewna. Spis ofiar nie jest pełny, było ich wiele więcej. […]

Źródło: J. Kozeł, s. Rudka, w: Deportaciji…, t. 3: Spohady, Lwiw 2002, s. 137.

HISTORIA

Wojsko Polskie w maju 1947 r. w ramach deportacji o kryptonimie „Wisła” wygnało z obywateli RP narodowości ukraińskiej [Akcja „Wisła” 2013, 1049].

KOMENTARZE

DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ

Wyniki monitoringu z 2004 r.

CERKIEW

KRZYŻE

CMENTARZ

ZABUDOWA

BIBLIOGRAFIA