Kuńkowce*

КІНЬКІВЦІ (pol. Kuńkowce) – do 1947 r. wieś ukraińska w powiecie przemyskim. W 1939 r. liczyła 690 mieszkańców: 200 Ukraińców, 480 Polaków (w tym 200 kolonistów), 10 Żydów [Kubijowycz, 56].

HISTORIA
Wołodymyr Kubijowycz w komentarzach do statystyki Kunkowiec podał, że w 1888 r. na 223 mieszkańców 194 był wyznania greckokatolickiego, a 17 rzymskokatolickiego i zaważył, że polonizacja ludności ukraińskiej związana była z wpływem wywieranym przez bliskość Przemyśla [Kubijowycz, 121].
Jan Pisuliński podał, że Ukraińcy z Kuńkowiec w czasie okupacji wzięli udział w zakopywania polskich kajdan niewoli w Łętowni, jednak jego źródła nie są zbyt wiarygodne (m.in. Zbigniew Koneczny) [Pisuliński 2009, 45]. Należy przypuszczać, że w Łętowni, jak i w innych miejscowościach, usypano Grób Ukraińskiego Nieznanego Żołnierza, co często błędnie tłumaczono jako symboliczne chowanie Polski lub polskich kajdan.
W 1945 r., 4 grudnia, kilka rodzin ukraińskich wyjechało z dworca kolejowego w Przemyślu do Ukraińskiej SRR wraz z 56 rodzinami z Kosztowej [Pisuliński 2009, 207].
W okresie 28 kwietnia – 10 maja 1947 r. Wojsko Polskie deportowało ze wsi 72 mieszkańców narodowości ukraińskiej (we wsi pozostało 360, narodowości polskiej) [Misiło 2013, 1046].

Parafia greckokatolicka
W 1785 r. wieś liczyła 134 greckich katolików, 45 łacinników, 6 Żydów; w połowie XIX w. Kuńkowce należały do parafii w Łętowni [Blazejowskyj, 273]. Schematyzm greckokatolickiego biskupstwa przemyskiego. z 1879 r. odnotowywał w Kuńkowcach 178 greckich katolików [54]. Następnie do parafii w Wapowcach, w 1909 r. liczyły 226 wiernych, a także 87 łacinników i 25 Żydów. Parafia wapowska nie posiadała tu w tym czasie żadnego majątku [Szematyzm 1909, 659]. W 1928 r. schematyzm rejestruje brak w zasadzie wzrostu ilości wiernych w porównaniu z 1879 r: 189 osób [Szematyzm 1928, 226], a także brak nauki języka ukraińskiego w miejscowej szkole; we wsi własnością parafii były 2 hektary pola cerkiewnego.

KOMENTARZE

DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ
Wyniki monitoringu z … [ dane w uzupełnieniu].

CERKIEW
Pierwsza i jedyna w historii wsi zbudowana została w 1846 r., odnowiona w 1937 r. [Blazejowskyj, 523].
We cannot display this gallery

KAPLICZKI
We cannot display this gallery

KRZYŻE
We cannot display this gallery

CMENTARZ
We cannot display this gallery

ZABUDOWA
We cannot display this gallery

BIBLIOGRAFIA