ЗИНДРАНОВА (pol. Zyndaranowa) – wieś ukraińska w powiecie krośnieńskim. W 1939 r. liczyła 1000 mieszkańców: 940 Ukraińców, 20 Żydów, 40 osób innych narodowości [Kubijowycz, 40].
Rodzina Mariji i Marka Bajko
Na fotografiach: 0. Od prawej: stoją córki i synowie Marka Bajki: Paraska, Stepan, Mychajło. Siedzą: Marko Bajko, obok niego synowa Anastasiją, która na kolanach wnuczka Marija. 1. Marko Bajko; 2. Syn Marka Bajki Iwan z córką Anastazją i wnuczkiem [Przekazał Ołeksander Hulowatyj].
HISTORIA
Marko Bajko
Najbogatszym gazdą w Zyndranowej na przełomie XIX i XX w. był Marko Bajko, posiadający gospodarstwo tak wielkie, że zatrudniał 10 pracowników. Według przekazu rodzinnego Bajko lub jego ojciec przekazał podstawową sumę pieniędzy na budowę drewnianej cerkwi zyndranowskiej w II połowie XIX w. Potem śpiewał w niej jako diak. Został też uwieczniony na zachowanej do dziś ikonie św. Mykołaja, gdzie to on trzyma chleb, a jego żona Marija (córka Mychajła Czomki i Anastasiji Wanat) kielich z winem.
Marko Bajko miał synów Iwana, Stepana (kształcił się na księdza greckokatolickiego w Przemyślu, pobity – jak wielu Rusnaków – przez polską policję za to, że uważał się za Ukraińca), Mychajła, córki Anastasiję i Paraskę, syna Wasyla (dwoje ostatnich wyjechało do Kanady).Spoczął na cmentarzu zyndranowskim, w 2010 r. jego potomkowie, którzy zostali wygnani do ZSRR, postawili na jego mogile – nieznanej dziś – drewniany krzyż [rozmowa z Ołeksandrem Hulowatym, prawnukiem Marka Bajki ze strony mamy, 10.05.2026 r.].
KOMENTARZE
BIBLIOGRAFIA
DZIEDZICTWO UKRAIŃSKIEJ KULTURY MATERIALNEJ
Wyniki monitoringu z lipca 2016 r.
KRZYŻ przydrożny
CMENTARZ
Nagrobki sprzed 1947 r.
Nagrobki po 1947 r.